Մատչելի հղումներ

2019 թվականը բողոքի ցույցերի տարի էր ամբողջ աշխարհում՝ Հոնկոնգից մինչև Չիլի, Սուդանից մինչև Իրան


Տասնյակից ավելի երկրներում քաղաքացիները փողոց են դուրս եկել՝ արտահայտելու իրենց դժգոհությունները, և շատերը հասել են արդյունքի։

Ֆրանսիայում դեղին բաճկոնները դուրս էին եկել փողոց՝ աշխատավարձի բարձրացման և գնաճի դադարեցման պահանջով։

Սուդանում ժողովուրդը տապալեց ցեղասպան բռնապետի 40-ամյա ռեժիմը։

Հաիթիում պահանջում էին նախագահի հրաժարականը և կոռումպացված պաշտոնյաներին պատասխանատվության ենթարկել։

Իսկ Հոնկոնգում ցուցարարները դուրս էին եկել ընդդեմ Չինաստանի իշխանությունների՝ արտահանձնման մասին օրենքի փոփոխման և ժողովրդավարության ընդլայնման պահանջներով։

Նույնիսկ դպրոցականներն էին իրենց բողոքը արտահայտում՝ պահանջելով, որ մեծահասակները ավելի լավ հոգ տանեն մոլորակի մասին։

Այս բոլոր երկրներում, ինչպես նաև Իրաքի, Լիբանանի, Էկվադորի,

Իրանի փողոցներում և այլուր քաղաքացիները ասում են՝ «Բավակա՛ն է» և փոփոխություն պահանջում։


ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը կոչ է արել կառավարություններին ականջալուր լինել իրենց ժողովուրդների «իրական խնդիրներին»։

"Ակնհայտ է, որ մարդկանց և քաղաքական կառույցների միջև աճում է վստահության պակասը։ Աշխարհը պայքարում է նաև գլոբալիզացիայի և նոր տեխնոլոգիաների հետևանքների դեմ, որոնք խորացրել են հասարակության մեջ անհավասարությունը"։

Որոշ կառավարություններ փորձել են լուծումներ գտնել, մինչդեռ մյուսները դիմել են բիրտ ուժի կիրառման՝ իշխանությունը պահելու համար։ Իրաքում և Իրանում հարյուրավոր ցուցարարներ են զոհվել անվտանգության ուժերի կոշտ գործողությունների արդյունքում։

Ցույցերը հիմնականում խաղաղ են եղել, սակայն Ֆրանսիայում, Չիլիում, Էկվադորում, Բոլիվիայում և Հոնկոնգում ուղեկցվել են վանդալիզմի և թալանի դրսևորումներով։

"Մարդիկ ունեն խաղաղ բողոքելու իրավունք։ Ցավոք, պետությունները հաճախ անհամաչափ ուժ են կիրառում, կամայականորեն ձերբակալում են մարդկանց, երբեմն նույնիսկ սպանում նրանց։ Դա իրավաչափ չէ։ Այդ որոշումների և սպանությունների համար պատասխանատու մարմինները պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն։ Բայցև ցուցարարները պետք է պատշաճ վարքագիծ դրսևորեն"։

Այս ցույցերում մեկ ընդհանուր միտում է նկատվում։


"Ակնհայտ է, որ մարդիկ այլևս չեն վախենում փողոց դուրս գալ և քննադատել քաղաքական գործիչներին։ Մինչդեռ նախկինում դա տաբու էր"։

Դեվաչի խոսքերով՝ շատ դեպքերում այժմ քաղաքական գործիչներն են վախենում ժողովրդի ուժից։

Այդ ուժը մասամբ սոցիալական ցանցերով է պայմանավորված, որոնց միջոցով մարդիկ ինքնակազմակերպվում են։ Դա մի կողմից հզոր, բայց նաև խոցելի գործիք է, քանի որ կառավարությունները կարող են արգելափակել ցանցերը։

"Իշխանությունները հասկացել են, որ ինտերնետի անջատումը հրաշալի միջոց է ցույցերի կազմակերպումը դժվարացնելու համար։ Սակայն նույնիսկ այդ դեպքում մարդիկ0 համախմբվում են։ Նրանց հնարավոր չէ կանգնեցնել"։

Ակնհայտ է, որ 2020 թվականին սոցիալական մեդիայով խթանված բողոքի ակցիաները մարելու միտում չեն ցուցաբերի։

XS
SM
MD
LG